Όταν μιλάμε για μακροζωία, το μυαλό μας πάει σε διατροφή, γυμναστική και ύπνο. Υπάρχουν όμως και πιο ύπουλα πράγματα, που δεν τα βάζουμε ποτέ στη λίστα. Ο Ιάπωνας γιατρός Σιγκέακι Χίνοχάρα έζησε 105 χρόνια και έμεινε γνωστός για έναν τρόπο ζωής χωρίς υπερβολές: σκάλες αντί για ασανσέρ, πάντα κάτι να περιμένεις, πάντα κάτι να κάνεις. Εμπνευσμένος από αυτή τη λογική, έγραψα τις δέκα «κλεφτές» συνήθειες που νομίζω ότι μας κουράζουν περισσότερο απ’ όσο φαίνεται, με το μάτι ενός ανθρώπου που ταξιδεύει και τραβάει βίντεο.
1. Η μοναξιά
Είναι από τα πιο υποτιμημένα πράγματα. Όταν περνάς εβδομάδες χωρίς πραγματική επαφή με ανθρώπους, κάτι χάνεται, και πολλές μελέτες συνδέουν τη μακρόχρονη απομόνωση με χειρότερη σωματική και ψυχική υγεία. Δεν χρειάζονται μεγάλα πράγματα: ένας καφές, ένα τηλεφώνημα, ένα «πώς πάει;». Στα ταξίδια το έχω νιώσει έντονα, γιατί μια κουβέντα με έναν άγνωστο στο τρένο αρκεί για να αλλάξει η μέρα.
2. Η ακινησία
Το σώμα φτιάχτηκε για να κινείται, όχι για να κάθεται οχτώ ώρες μπροστά σε οθόνη. Δεν χρειάζεται εξαντλητική γυμναστική. Περισσότερο περπάτημα, σκάλες αντί για ασανσέρ και λιγότερες ώρες καθιστός κάνουν τη διαφορά. Εγώ περπατάω ώρες όταν γυρίζω πλάνα σε μια πόλη, και δεν το νιώθω ως γυμναστική.
3. Η μνησικακία
Το να κρατάς κακία είναι σαν να πληρώνεις συνέχεια για κάτι που τελείωσε. Δεν σημαίνει ότι ξεχνάς τι έγινε. Σημαίνει ότι δεν το αφήνεις να κάνει κουμάντο στη μέρα σου. Ένα ταξίδι βοηθάει πολύ, γιατί όταν απομακρύνεσαι από τα γνωστά, βλέπεις τα πράγματα με άλλη απόσταση.
4. Η έλλειψη σκοπού
Ίσως το πιο σημαντικό. Οι άνθρωποι που έχουν έναν λόγο να σηκωθούν το πρωί παραμένουν πιο ενεργοί. Δεν χρειάζεται να είναι κάτι τεράστιο: μια δουλειά, ένα project, ένα βιβλίο, κάτι καινούργιο που θέλεις να μάθεις. Και κάτι ακόμα: να έχεις πάντα κάτι να περιμένεις. Για μένα αυτό το «κάτι» είναι συνήθως το επόμενο ταξίδι, και μόνο που το σχεδιάζω, η εβδομάδα μοιάζει πιο ανάλαφρη.
5. Η υπερδιέγερση
Οθόνες, ειδοποιήσεις, μηνύματα, θόρυβος. Το μυαλό σπάνια ησυχάζει πραγματικά. Φτιάξε μικρές «νησίδες ησυχίας»: μια βόλτα χωρίς κινητό, λίγη ώρα στη φύση, ένα βράδυ χωρίς οθόνη. Και τα καλύτερα λεπτά ενός ταξιδιού είναι συνήθως εκείνα που δεν τραβάς τίποτα.
6. Η χαμένη περιέργεια
Όταν σταματάς να ρωτάς «γιατί;» και «πώς;», η ζωή μπαίνει σε αυτόματο πιλότο. Δεν χρειάζεσαι πτυχίο. Μάθε μια νέα δεξιότητα, διάβασε για κάτι που αγνοείς, πήγαινε κάπου που δεν έχεις ξαναπάει. Το να ταξιδεύεις είναι από τους πιο εύκολους τρόπους να κρατάς την περιέργεια ζωντανή.
7. Η απόλυτη ρουτίνα
Μια ρουτίνα βοηθάει, αλλά όταν κάθε μέρα είναι φωτοτυπία της προηγούμενης, το μυαλό δεν έχει τι να επεξεργαστεί. Κράτα λίγο χώρο για αυθορμητισμό. Πήγαινε από άλλο δρόμο, δοκίμασε κάτι που δεν έχεις ξαναφάει, κάνε κάτι χωρίς πρόγραμμα.
8. Το φως που δεν βλέπεις
Το φως της ημέρας επηρεάζει τον ύπνο και τη διάθεση. Αν περνάς όλη μέρα σε κλειστούς χώρους, βγες έξω το πρωί, έστω για λίγα λεπτά. Στα ταξίδια σχεδόν δεν υπάρχει περίπτωση να το ξεχάσεις, γιατί από το πρωί είσαι έξω.
9. Η ζωή χωρίς χαρά
Η ζωή δεν μπορεί να είναι μόνο υποχρεώσεις. Χρειάζεσαι χώρο για γέλιο, παρέα, χόμπι και πράγματα που σε κάνουν να ξεχνάς την ώρα. Δεν φαίνονται σημαντικά από μόνα τους, αλλά όταν επαναλαμβάνονται για χρόνια, διαμορφώνουν τον τρόπο που ζεις.
10. Η αναμονή της «κατάλληλης στιγμής»
Περιμένουμε τις επόμενες διακοπές, το επόμενο Σαββατοκύριακο, τη μέρα που «θα έχουμε χρόνο». Και ξεχνάμε αυτό που συμβαίνει τώρα. Η ευγνωμοσύνη δεν σημαίνει ότι είσαι ικανοποιημένος με όλα. Σημαίνει ότι προσέχεις τα καλά που ήδη υπάρχουν: μια κουβέντα, ένα γεύμα, μια βόλτα, έναν άνθρωπο.
Η μακροζωία δεν είναι μόνο πόσα χρόνια θα ζήσεις, αλλά πώς. Αν χρειάζεται να κρατήσεις ένα πράγμα: βάλε κάτι μπροστά σου να περιμένεις, και κουνήσου προς αυτό.

