Rafting στην Κόστα Ρίκα: η χειρότερη επιλογή που έκανα (και το καλύτερο που βγήκε από αυτήν)

8 boat safari (1)

Στο La Fortuna έχεις έναν μικρό πονοκέφαλο: έχεις πάρα πολλά να κάνεις.

Είναι μια όμορφη μικρή πόλη, γεμάτη τουρίστες, και ακριβώς γι’ αυτό έγινε η βάση μας. Δραστηριότητες φύσης παντού. Εμείς είχαμε ήδη πάει στον καταράκτη La Fortuna. Ο συνταξιδιώτης μου είχε πάει σε φυτεία κακάο, να δει πώς φτιάχνεται. Εγώ είχα πάει στις κρεμαστές γέφυρες, στο Mistico Park.

Και έφτασε η τελευταία μέρα.

Καθίσαμε σε ένα γραφείο τουριστικών δραστηριοτήτων να σχεδιάσουμε τι θα κάνουμε. Οι επιλογές ήταν πολλές και καλές. Η καλύτερη ήταν ένας μπλε καταράκτης, μάλλον το Río Celeste, αλλά ήταν δύο ώρες μακριά και δεν έβγαινε. Το canyoning θα ήταν εξαιρετικό, αλλά εμένα με έπιασε ξενέρωμα: είχα κάνει canyoning λίγο καιρό πριν στην Εύβοια και σκέφτηκα «πάλι τα ίδια;». Αυτό που θέλαμε πιο πολύ ήταν rafting.

Τελικά, με τόσες καλές επιλογές, καταλήξαμε στη χειρότερη. Θα κάναμε rafting, αλλά πρώτα μια ήπια βαρκάδα σαφάρι, για να εντοπίσουμε ζώα.

Φτάσαμε στο Río Peñas Blancas. Το ποτάμι ήταν πολύ ήρεμο και είδαμε πολύ λίγα ζώα. Αυτό που ακούσαμε ήταν το βρυχηθμό των αλουάτων, των μαϊμούδων που ουρλιάζουν. Φωνάζαμε εμείς και απαντούσαν αυτές πίσω, σαν να είχαμε επικοινωνία. Είχε πλάκα. Κατά τα άλλα, βαρεμάρα.

Lizard in River Peñas Blancas

Και μετά έγινε το καλύτερο της ημέρας. Στο τέλος ρώτησα τους ανθρώπους που μας ξενάγησαν τι σημαίνει «pura vida». Μου απάντησαν, και στην ουσία μου έδωσαν κανονική συνέντευξη. Εγώ μιλούσα αγγλικά και ισπανικά, όσα ήξερα τότε. Και κατάλαβα ότι δεν είναι απλώς μια φράση. Είναι ολόκληρη η σχέση τους με τη φύση: τα απλά καθημερινά πράγματα, η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, μια ζωή δεμένη με τη φύση. Αυτή η συνέντευξη έσωσε το βίντεό μου.

Μετά ήρθε το rafting. Καλό ήταν, αλλά όχι εντυπωσιακό. Και εκεί συνειδητοποίησα κάτι: δεν θέλω να ξανακάνω rafting. Είναι βαρετό, για μένα. Είσαι σε μια βάρκα με άλλα έξι άτομα και τον οδηγό, όλοι κάνουν κουπί και τελείωσε. Κάναμε κάτι βουτιές, και αυτό ήταν. Δεν ήταν ο Λάδωνας στην Πελοπόννησο, όπου σχεδόν πίνεις τσάι από την ησυχία.

Rafting in River Sarapiquí in Costa Rica

Η ιστορία δεν έχει μεγάλο φινάλε. Αλλά κρατάω δύο πράγματα. Το πρώτο: όταν έχεις πολλές καλές επιλογές, ο φόβος του «πάλι τα ίδια» μπορεί να σε οδηγήσει στη χειρότερη. Το δεύτερο: ένα ταξίδι συχνά σου δίνει το καλύτερο εκεί που δεν το περιμένεις, όπως μια κουβέντα για το pura vida στο τέλος μιας βαρετής βαρκάδας.

Δείτε αναλυτικά την εμπειρία μου από το video μου στο κανάλι μου στο Youtube.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Scroll to Top